Jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy polega na informowaniu podwładnych – w sposób przyjęty w zakładzie – o możliwości ich zatrudnienia w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy. Natomiast etatowców świadczących obowiązki służbowe na podstawie terminowych angaży trzeba powiadomić o wakatach >patrz przykład zawiadomienia.
Ten wymóg wynika z art. 942 k.p. Przepis ten dotyczy zarówno zatrudnionych terminowo, jak i na czas wykonania określonej pracy. Regulacja ta ma na celu zapobiec dyskryminacji etatowca ze względu na okres zatrudnienia albo na wymiar jego czasu pracy (art. 113, 183a § 1 k.p.), a ponadto wykluczenie wystąpienia przez podwładnego z wnioskiem dotyczącym zmiany wymiaru czasu pracy (art. 292 § 2 k.p.).
Ponieważ ustawodawca nie przewidział skutków prawnych naruszenia przez zatrudniającego tego wymogu, należy tu odpowiednio stosować – przez odesłanie zawarte w art. 300 k.p. – odpowiednio normy kodeksu cywilnego. W konsekwencji naruszenie art. 942 k.p. może skutkować – na gruncie art. 471 k.c. w zw. z art. 300 k.p. – odpowiedzialnością odszkodowawczą pracodawcy za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania. Przy czym, gdyby doszło do procesu, szef ma prawo bronić się przed zapłatą dowodząc, że naruszenie tej regulacji było spowodowane wystąpieniem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności.
Trzeba jednak podkreślić, że podwładny, który wskutek niepoinformowania o wolnych wakatach nie mógł wystąpić z wnioskiem o modyfikację angażu, nie ma roszczenia o zawarcie kontraktu zmieniającego, gdy pracodawca obsadził już to stanowisko osobą spoza firmy.
podstawa prawna: art. 113, art. 183a § 1, art. 292 § 2 oraz art. 942 ustawy z 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy (tekst jedn. DzU z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.)
