W okresie 3 lat przedawnia się roszczenie z prawa pracy o odszkodowanie należne podwładnemu od pracodawcy za powstrzymywanie się od działalności konkurencyjnej po ustaniu stosunku pracy.
Umyślne wyrządzenie szkody wskutek złamania przez byłego pracownika zakazu konkurencji po pracy jest naruszeniem zasad kontraktowej odpowiedzialności odszkodowawczej (art. 471 k.c. w związku z art. 300 k.p.). Wynika bowiem ze złamania kontraktu prawa pracy (klauzuli konkurencyjnej po ustaniu zatrudnienia), zawieranej na podstawie prawa pracy. To decydujące pracownicze powiązanie sprawia, że roszczenie odszkodowawcze byłego szefa o naprawienie szkody wyrządzonej złamaniem przez byłego podwładnego zakazu konkurencji po ustaniu zatrudnienia niewątpliwie nosi cechy sprawy z zakresu prawa pracy. Jego podstawą i „umocowaniem" jest umowa (klauzula konkurencyjna) prawa pracy. Oznacza to, że termin przedawnienia roszczenia odszkodowawczego byłego pracodawcy wynikającego z naruszenia przez podwładnego kontraktu prawa pracy nie powinien przekraczać 3 lat od dnia, gdy szef dowiedział się o szkodzie wyrządzonej złamaniem klauzuli konkurencyjnej.
Taka teza odpowiada 3-letniemu okresowi przedawnienia roszczeń byłego pracownika o wypłatę umownego odszkodowania za powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej po ustaniu zatrudnienia (art. 101
2
§ 3 k.p.). Przedawnia się ono z upływem 3 lat od dnia, w którym to roszczenie stało się wymagalne. Zasadą prawa pracy jest bowiem nie dłuższy niż 3-letni termin przedawnienia kontraktowych roszczeń ze stosunku pracy lub roszczeń ściśle z nim związanych. Bez wątpienia klauzule konkurencyjne prawa pracy mają taki związek. Dlatego
