W myśl przepisów prawa zamówień publicznych, zamawiający po przeprowadzeniu postępowania powinien wybrać wykonawcę, który przedłożył najkorzystniejszą ofertę. Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych (dalej: ustawa p.z.p.) najkorzystniejszą ofertą jest ta, która przedstawia najkorzystniejszy bilans ceny i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia publicznego, albo oferta z najniższą ceną.
Najniższa cena
Dotychczas powszechną praktyką zamawiających było stosowanie jako jedynego kryterium wyboru najkorzystniejszej oferty kryterium najniższej ceny. Odsetek postępowań, w których zamawiający stosowali jako jedyne kryterium najniższą cenę w ostatnich latach kształtował się na poziomie 90 proc., natomiast w stosunku do postępowań na roboty budowlane dochodził nawet 95 proc.
Niewątpliwie przyczyny stosowania przez zamawiających jako jedynego kryterium najniższej ceny są różnorodne. Przede wszystkim stosowanie w postępowaniu jedynie kryterium najniższej ceny jest bardzo wygodne dla zamawiającego, ponieważ takie postępowanie jest prostsze od postępowania, w którym występują inne kryteria.
Liczne obawy zamawiających
Niewątpliwie też zamawiający, decydując się na inne kryteria musi wykazać się większą wiedzą i doświadczeniem. Ponadto w takim postępowaniu łatwiej narazić się na zarzuty nieprawidłowo przygotowanego postępowania, przez co może ono się znacząco wydłużyć – na przykład wykonawcy będą zaskarżali wagi poszczególnych kryteriów jak i sam opis kryteriów, powołując się na naruszenia zasady konkurencyjności.
Niewątpliwie bardziej skomplikowany jest też sam proces wyboru najlepszej oferty przez komisję przetargową.