Wykonywanie działalności poza granicami Polski wymaga także zgłoszenia i uzyskania zgody KNF. To wszystko stanowi dość szeroki wachlarz czynności, który pozwala dywersyfikować źródła przychodu.
Ile sprawozdań
Krajowa instytucja płatnicza ma obowiązek przekazywać KNF raz do roku sprawozdanie finansowe. Musi ono zawierać opinię uprawnionego podmiotu oraz postanowienie o jego zatwierdzeniu przez organ przedsiębiorstwa. Sprawozdanie należy przekazać w ciągu 15 dni od jego zatwierdzenia. Jednocześnie podmiot przygotowujący dokument ma obowiązek informować instytucję nadzorującą o wszelkich nieprawidłowościach mogących stanowić podstawę do wydania negatywnej opinii.
Ponadto krajowa instytucja płatnicza przekazuje KNF kwartalne i dodatkowe roczne sprawozdania zawierające informacje o wartości posiadanych płynnych środków oraz udzielonych kredytach, informację o wykonanych transakcjach płatniczych z uwzględnieniem ich wartości, liczby i struktury walutowej oraz zestawienie funduszy własnych wraz z informacją o rodzaju prowadzonej działalności.
Co trzeba zrobić
1.
Zakładamy przedsiębiorstwo,
2.
Ustalamy, w jakim zakresie chcemy świadczyć usługi płatnicze,
3.
Zabezpieczamy odpowiednio wysoki kapitał własny,
4.
Składamy wniosek wraz z załącznikami do KNF,
5.
Opłacamy wpis do rejestru,
6.
Poddajemy się nadzorowi i uiszczamy opłaty,
7.
Przedstawiamy regularnie sprawozdania finansowe.
Komentuje Grzegorz Byszewski, ekspert Pracodawcy RP
Trzeba pamiętać, że ustawa o usługach płatniczych regulująca kwestie funkcjonowania krajowych instytucji płatniczych jest dość nowa – weszła w życie 1 stycznia 2012 r. Na pewno utworzenie instytucji płatniczej wydaje się być ciekawym sposobem na prowadzenie biznesu, choć wymaga posiadania sporego kapitału początkowego.
Przedsiębiorca musi też pogodzić się z nadzorem sprawowanym przez Komisję Nadzoru Finansowego. Jego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego instytucji oraz ochrona interesów użytkowników. W ramach nadzoru Komisja dokonuje oceny sytuacji finansowej krajowej instytucji płatniczej, bada jakość zarządzania nią oraz prawidłowość działalności operacyjnej. W ramach swoich kompetencji KNF ma prawo szczegółowo kontrolować instytucję płatniczą, która musi się jej poddać, udostępniając wymagane pomieszczenia i dokumenty.
Nadzorca ma prawo żądać okresowego przekazywania danych pozwalających na dokonanie oceny sytuacji finansowej przedsiębiorstwa, wzywać je do przekazania wszelkich informacji potrzebnych do realizacji nadzoru oraz wydawać krajowej instytucji płatniczej zalecenia w zakresie dostosowania się do przepisów prawa, zwiększenia posiadanych funduszy własnych, dopracowania procedur zapewniających utrzymanie oraz bieżącego monitorowanie poziomu kapitału.
Co ważne może ona także nakazać wstrzymanie wypłat z zysku lub wstrzymać tworzenie nowych jednostek organizacyjnych oraz przywrócenie prawidłowych stosunków finansowych. Jeśli wykryje nieprawidłowości może nawet wystąpić do organu przedsiębiorstwa o odwołanie osoby zarządzającej, ograniczyć zakres działalności oraz nałożyć karę w wysokości do 1 mln zł.
Krajowa instytucja płatnicza musi płacić za nadzór KNF. W zależności od wykonywanych czynności stawka wynosi od 0,0025 proc. do 0,075 proc. całkowitej kwoty wykonywanych transakcji płatniczych.
