Zgodnie z art. 5 pkt 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 220, poz. 1447 ze zm., dalej ustawa o swobodzie) oddział to wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza jego siedzibą lub głównym miejscem wykonywania działalności, a od 1 stycznia 2012 r. także obywatel polski wykonujący działalność gospodarczą za granicą.
Osobą zagraniczną jest osoba fizyczna niemająca obywatelstwa polskiego, osoba prawna z siedzibą za granicą, a także jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną posiadająca zdolność prawną, z siedzibą za granicą (art. 5 pkt 3 w zw. z art. 5 pkt 2 ustawy o swobodzie).
Ważne definicje
Zgodnie z art. 3 k.p. pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie miała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają pracowników. Definicję tę wprowadziła nowelizacja kodeksu z 2 lutego 1996 r. W pierwotnej wersji art. 3kodeksu pracy wskazywał, że zakładem pracy jest jednostka organizacyjna zatrudniająca pracowników, choćby nie posiadała osobowości prawnej. W nowelizacji z 1996 r. ustawodawca jednolicie określił pracodawcę, rezygnując z podziału zatrudniających na zakłady pracy oraz osoby fizyczne.
Nie oznacza to jednak, że pojęcie zakładu pracy całkowicie wyeliminowano. Przepisy prawa pracy niejednokrotnie się do niego odnoszą, gdy chodzi o wskazanie wyodrębnionego mienia pracodawcy rozumianego jako zespół składników majątkowych, gdzie realizowany jest proces pracy. Obecnie „zakład pracy” funkcjonuje w znaczeniu przedmiotowym, natomiast w podmiotowym zastąpiło go pojęcie pracodawcy.
Pojęcie pracodawcy jest używane teraz w dwojakim znaczeniu. Po pierwsze, wskazuje jednostki organizacyjne i osoby fizyczne zatrudniające pracowników (art. 3 k.p.), a po drugie, odnosi się do organów zarządzających tą jednostką lub osób dokonujących czynności prawnych z zakresu prawa pracy na podstawie upoważnienia udzielonego im przez te podmioty (art. 3