Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, wlicza się do okresu zatrudnienia czas pozostawania bez pracy, za który przyznano wynagrodzenie (art. 51 § 1 kodeksu pracy).
A ten, za który nie dostał rekompensaty finansowej, nie jest przerwą, pociągającą za sobą utratę uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego zatrudnienia.
Ale czy to oznacza, że w czasie pozostawania bez pracy pracownik nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego, a w razie jego niewykorzystania ma prawo do ekwiwalentu pieniężnego? Nic podobnego.
Tak jednoznaczną odpowiedź można znaleźć w orzecznictwie. Sąd Najwyższy w wyroku z 14 marca 2006 r. (I PK 144/05) wskazał, że pracownik przywrócony do pracy na mocy orzeczenia sądu nie nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego za okres pozostawania bez pracy określony w art. 51 § 1 kodeksu pracy.
Podobnie wypowiedział się w wyroku z 10 marca 2010 r. (II PK 265/09). Stwierdził tu, że pojęcie „okres pozostawania bez pracy”, o którym mowa w art. 51 § 1 k.p., należy rozumieć jako okres nieświadczenia pracy u pracodawcy, który dokonał wypowiedzenia niezgodnie z prawem. Nie jest ani okresem zatrudnienia, ani okresem uznawanym za okres zatrudnienia, lecz jest do niego jedynie wliczany.