Ma ona zrekompensować skutki utraty pracy i zniechęcać pracodawców do podejmowania decyzji o zwolnieniach ze względu na ewentualne wydatki związane z tym przedsięwzięciem. O tym, jaką odprawę dostanie pracownik, decyduje jego tzw. zakładowy staż pracy, czyli to, jak długo pracował w zwalniającej go firmie. Liczą się wszystkie okresy pracy u zwalniającego.
Gdy pracownik był zatrudniony u niego krócej niż dwa lata, należy mu się odprawa w wysokości miesięcznego wynagrodzenia. Jeśli zakładowy staż mieści się między dwoma a ośmioma latami, to odprawa powinna odpowiadać dwumiesięcznym zarobkom. Najwyższą odprawę, w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, dostanie zwalniany, który przepracował w firmie ponad osiem lat.
[wyimek]Ustawowa odprawa za zwolnienie grupowe nie może przekroczyć 19 140 zł [/wyimek]
Pracodawca wypłaca odprawę niezależnie od innych świadczeń i odpraw, które może pobierać pracownik w związku z odejściem z pracy. Bardzo często do zwolnień grupowych typowani są pracownicy, którzy osiągnęli wiek emerytalny, mogą się więc ubiegać o odprawę emerytalno-rentową.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami pracownik może otrzymać zarówno odprawę za zwolnienie grupowe, jak i odprawę emerytalno-rentową. Stara ustawa o zwolnieniach grupowych nakazywała pracownikowi wybierać korzystniejsze dla niego świadczenie. Odprawa jest wypłacana także wtedy, gdy zwalniany otrzymuje odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia.
