Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 13 czerwca 2018 r. (III PK 59/17).
W tej sprawie dwie nauczycielki wniosły pozew o uznanie za bezskuteczne wypowiedzeń dokonanych przez nie 28 stycznia 2015 r. oraz zasądzenie na ich rzecz odszkodowania za czas pozostawania bez pracy, mimo gotowości do jej świadczenia. W toku procesu powódki zmodyfikowały swoje żądania. Wniosły o ustalenie, że ich stosunki pracy z pozwanym nadal trwają, a ostatecznie podtrzymały tylko żądanie zasądzenia na ich rzecz odszkodowania za okres pozostawania bez pracy, cofając roszczenia w pozostałym zakresie. Obie kobiety były zatrudnione u pozwanego na podstawie stosunków pracy z mianowania w pełnym wymiarze czasu pracy. Każda 29 stycznia 2015 r. złożyła pracodawcy oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z powodu stosowania wobec niej mobbingu w miejscu pracy.