Wprowadzenie do ustawy o CIT definicji kosztów bezpośrednich miało zamknąć dotychczasowe dyskusje na temat rozróżnienia kosztów pośrednich i bezpośrednich (art. 15 ust. 4c – 4e [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link]). Niemal od razu pojawiły się jednak trudności z interpretacją nowych przepisów.
[srodtytul]Tak jak w księgach[/srodtytul]
Przede wszystkim wątpliwości budzi, co należy rozumieć przez zwrot „dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano)” np. w wypadku takich wydatków, jak remonty.
[b]W najnowszych interpretacjach władz skarbowych przeważa stanowisko, że to ustawowe sformułowanie trzeba rozumieć w ten sposób, iż koszt podatkowy z tytułu remontu należy rozpoznać w sposób analogiczny do jego traktowania księgowego (uwzględniając pełne ujęcie księgowe takich kosztów, zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości)[/b]. Dotyczy to również sytuacji, gdy podatnik wybrał dokonywanie rozliczeń zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości (MSR).
Taki pogląd wyrażony został m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu ministra finansów: [b]Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 10 lipca 2009 r., ITPB3/423-224/09/PS, z 13 lutego 2009 r.,ITPB3/423-722/08/PS, z 4 maja 2009 r., ITPB3/ 423-140/09/ PS, Izby Skarbowej w Warszawie z 20 kwietnia 2009 r., IPPB3/423-71/09-2/EŻ, oraz Izby Skarbowej w Katowicach z 2 marca 2009 r., IBPBI/2/423-1171/08/MS.[/b]