Mimo już licznych wypowiedzi starających się uchwycić znaczenie tego sformułowania praktyka nadal wskazywała, że – jak to ujął Sąd Najwyższy – granica dzieląca obawę śmierci od obawy rychłej śmierci nie zawsze jest w pełni uchwytna i wówczas wypada odwołać się do kryteriów obiektywnych (medycznych). Sąd Najwyższy uznawał też, iż obok obiektywnych przesłanek zagrożenia życia powinny być brane pod uwagę przesłanki subiektywne, sprowadzające się do przekonania testatora o takim zagrożeniu, jednak podstawowe znaczenie należy przypisać przesłankom obiektywnym, ponieważ tylko one mogą prognozować nieodległy zgon testatora z dużym prawdopodobieństwem opartym na kryteriach medycznych.