Szef nie musi płacić macierzyńskiego, gdy umowa przedłuża się do dnia porodu

Art. 30 ust. 4 ustawy zasiłkowej (tekst jedn. DzU z 2014 r., poz. 159 ze zm.) gwarantuje wypłatę świadczenia po rozwiązaniu umowy kobiecie zatrudnionej na podstawie terminowego angażu przedłużonego do dnia porodu na podstawie art. 177 § 3 k.p. Z drugiej strony, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy zasiłkowej, wypłatę wszystkich świadczeń przysługujących po ustaniu tytułu ubezpieczenia realizuje wyłącznie ZUS. Oznacza to, że szef powinien naliczyć i wypłacić zasiłek macierzyński tylko za jeden dzień, a świadczenie za pozostały okres (nawet 51 tygodni i 6 dni) realizuje już właściwy oddział ZUS.

Jeżeli umowa o pracę została z pracownicą przedłużona do dnia porodu, do wypłaty zasiłku macierzyńskiego wymagane są:

Jeśli kobieta chce zapewnić sobie roczną wypłatę zasiłku macierzyńskiego, to w ciągu 14 dni od porodu musi złożyć pisemny wniosek o udzielenie jej bezpośrednio po urlopie macierzyńskim dodatkowego macierzyńskiego, a po nim rodzicielskiego (art. 1791 k.p.). Gdy takie podanie trafi do byłego pracodawcy, powinien je niezwłoczne odesłać do właściwego oddziału ZUS wraz z innymi dokumentami niezbędnymi do wypłaty świadczenia. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby tego typu deklaracja trafiła na biurko szefa jeszcze przed porodem. Kodeks pracy określa bowiem tylko końcowy termin na złożenie takiego wniosku.