Posłużenie się w art. 116 § 2 ordynacji podatkowej sformułowaniem „pełnienie obowiązków” wskazuje, że chodzi tu o rzeczywiste (czynne, faktyczne) ich wykonywanie, a nie tylko o piastowanie (bierne) funkcji, z którą te obowiązki są związane (por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 października 2006, II UK 47/06).
Jednak zdaniem SN, wyrażonym w uzasadnieniu wyroku z 2 października 2008 (I UK 39/08), nie oznacza to przyjęcia, że nie ponosi winy za niezgłoszenie wniosku o upadłość członek jednoosobowego zarządu spółki, jeżeli nie wykonywał faktycznie swoich obowiązków z powodu choroby.
W sprawie, w której zapadł ten wyrok, kobieta będąca członkiem zarządu była w ciąży podwyższonego ryzyka i poszła na zwolnienie lekarskie, a następnie korzystając z urlopu macierzyńskiego i wychowawczego, nie zgłosiła upadłości spółki na czas.
SN uznał tu, że choroba, ciąża, urlop macierzyński, urlop wychowawczy jedynego członka jednoosobowego zarządu spółki nie wykluczają same w sobie przypisania mu winy za niezgłoszenie wniosku o upadłość lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego).
Przyjął, że winę członka zarządu spółki prawa handlowego należy oceniać według kryteriów prawa handlowego, czyli miary podwyższonej staranności oczekiwanej od osoby pełniącej funkcje organu osoby prawnej prowadzącej działalność gospodarczą, staranności uwzględniającej podwyższone ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem tej działalności.
Jeżeli prezes jednoosobowego zarządu spółki prawa handlowego jest niedysponowany, a choroba nie wyklucza podjęcia przez niego odpowiednich decyzji gospodarczych, można liczyć, że podejmie akty staranności służące zapewnieniu prawidłowego prowadzenia spraw spółki w czasie choroby.