Rozważania na temat niekonwencjonalnych znaków towarowych należy rozpocząć od przybliżenia definicji znaku towarowego znajdującej się w polskiej ustawie z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (dalej jako PWP).
Definicja ta funkcjonuje od 2019 r. i jest wynikiem implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 roku, mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych. Dyrektywa usunęła z definicji znaku towarowego wymóg jego graficznej przedstawialności, zastępując go warunkiem przedstawienia w rejestrze w sposób pozwalający właściwym organom i odbiorcom na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej właścicielowi znaku towarowego.