Do obrotu wierzytelnościami zastosowanie znajduje art. 509 i art. 510 §1 k.c., w myśl których wierzyciel (cedent) może bez zgody dłużnika przenieść – w drodze sprzedaży, zamiany lub darowizny – wierzytelność na osobę trzecią-cesjonariusza (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu lub właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Uwzględnienia również wymaga, że – stosownie do art. 516 k.c. – sprzedawca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelności mu przysługują (a więc, że może on ich dochodzić od dłużnika). Ponadto, za wypłacalność dłużnika w chwili przelewu wierzytelności, wierzyciel (zbywca-cedent) ponosi odpowiedzialność tylko o tyle, o ile taką odpowiedzialność na siebie przyjął. Oznacza to, że umowne przyjęcie przez zbywcę wierzytelności ryzyka wypłacalności dłużnika rodzi po jego stronie odpowiedzialność odszkodowawczą względem kupującego te wierzytelności za niewypłacalność dłużnika.
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
