Rozrachunki z kontrahentami – stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości

Ustawa o rachunkowości wyraźnie wskazuje, że powstałe rozrachunki handlowe (zarówno należności jak i zobowiązania) ujmuje się w ich wartości nominalnej (art. 28 ust. 11 pkt 2 uor). Wynikają one m.in. z faktury lub paragonu i co do zasady odpowiadają kwocie brutto, czyli wartości sprzedaży netto powiększonej o VAT. Wartość nominalną należności lub zobowiązań wyrażoną w walutach obcych należy przeliczyć zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 2 uor, czyli według średniego kursu ogłoszonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski (dalej: NBP) z dnia poprzedzającego dzień przeprowadzenia transakcji.