Jak to opisywałem w Rzeczpospolitej z 9 września 2021 r. („W sprawach o dyskryminację pierwszeństwo mają przepisy unijne") na tle orzeczenia dotyczącego lekarza – cywilnego rozwodnika zatrudnionego w katolickim szpitalu, działalność związków wyznaniowych w pewien naturalny sposób staje w „konflikcie" z przepisami antydyskryminacyjnymi. Używam tu cudzysłowu w tym sensie, że problem jest oczywiście dostrzeżony i ramowo rozwiązany przez samą Dyrektywę 2000/78 (dalej: Dyrektywa).
W art. 4 ust. 2 Dyrektywa przewiduje specjalne wyłączenie jej stosowania dla kościołów oraz związków wyznaniowych. To wyłączenie obejmuje jednak tylko takie sytuacje, gdy zatrudnienie dotyczy ról i funkcji ściśle związanych z misją poszczególnego kościoła lub związku wyznaniowego.