Instytucja zakazu dyskryminacji została wprowadzona do kodeksu pracy na mocy dyrektyw Unii Europejskiej. Dyskryminacja w zatrudnieniu oznacza zakaz nierównego traktowania pracowników ze względu na określoną cechę.
Przykładowy, czyli otwarty katalog takich cech znajduje się w art. 11 (3) oraz art. 18 (3a) § 1 kodeksu pracy. Należą do nich: płeć, wiek, niepełnosprawność, rasa, religia, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkowa, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientacja seksualna, rodzaj umowy (na czas określony lub nieokreślony) oraz wymiar czasu pracy (pełny lub niepełny).