Pojęcie mobbingu w powszechnym (pozaprawnym) rozumieniu utożsamiane jest z formą przemocy psychicznej występującą w środowisku pracy. Na gruncie prawa pracy pojęcie ma jednak znaczenie normatywne, wynikające z definicji zawartej w art. 943 § 2 kodeksu pracy, które nie jest tożsame z jego potocznym rozumieniem. Zgodnie z dotychczasową definicją mobbingu, zawartą w tym przepisie, „oznacza on działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników”. W judykaturze wskazuje się natomiast, że wymienione przesłanki mobbingu winny być spełnione łącznie (zob. m.in. wyrok SN z 8 grudnia 2005 r., sygn. akt: I PK 103/05, wyrok SN z 5 grudnia 2006 r., sygn. akt: II PK 112/06).