Odpisy aktualizujące stosuje się w stosunku do należności, których spłata przez nabywców jest zagrożona, wyegzekwowanie ich jest niemożliwe lub może przysporzyć pewnych trudności. Ich wartość w księgach rachunkowych wymaga aktualizacji nie później niż na dzień bilansowy. Na dzień bilansowy wycenia się należności w kwocie wymaganej zapłaty z zachowaniem zasady ostrożności - mówi o tym art. 28 ust. 1 pkt 7 ustawy o rachunkowości. Zasada ostrożności oznacza, że spółka powinna ocenić realność i prawdopodobieństwo uregulowania przez dłużnika zobowiązania a także stopień ryzyka, utraty przyszłych korzyści ekonomicznych. W bilansie wykazuje się je z uwzględnieniem stopnia prawdopodobieństwa utraty przyszłych korzyści ekonomicznych. Kwotę wymaganej zapłaty można zdefiniować jako wartość nominalną zapłaty, powiększoną o należne sprzedawcy kary umowne, odsetki za zwłokę, zasądzone koszty sądowe, należne odszkodowania itd.
Kiedy podjąć decyzję o utworzeniu odpisu?
Na podstawie posiadanych i zebranych informacji o dłużniku należy określić stopień prawdopodobieństwa spłaty długu i podjąć decyzję o utworzeniu odpisu. Warto sprawdzić zapisy polityki rachunkowości przedsiębiorstwa i adnotacje tam zawarte, dotyczące tworzenia odpisów aktualizujących. Każdą sytuację należy przeanalizować indywidualnie. Przed zamknięciem ksiąg rachunkowych i sporządzeniem bilansu trzeba przeanalizować wszystkie nieuregulowane przez kontrahentów należności. Spółka powinna w sposób racjonalny i rozsądny podjąć decyzję o utworzeniu odpisu aktualizującego należność i o jego wysokości. Podjęta decyzja powinna mieć formę pisemną, zawierać opis sytuacji i powody, dla których tworzony jest odpis, a także, być zatwierdzona przez kierownika jednostki.
Czytaj więcej:
W jakich sytuacjach tworzy się odpis aktualizujący?
Odpisu aktualizującego dokonuje się w stosunku do:
· należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub stan upadłości, w stosunku do których otwarto postępowanie restrukturyzacyjne - odpis do wysokości należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi lub zawartej w spisie wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
