Pułapki w oświadczeniu dłużnika o poddaniu się dobrowolnej egzekucji

Oświadczenie dłużnika o poddaniu się dobrowolnej egzekucji, składane na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania cywilnego, jest popularnym i efektywnym dla wierzyciela sposobem zabezpieczenia. W zasadzie na podstawie jednej wizyty u notariusza oraz wcześniejszego przygotowania stosownych dokumentów wierzyciel może uzyskać zabezpieczenie ewentualnego roszczenia w taki sposób, by jego egzekwowanie odbywało się z pominięciem często kosztownego i długotrwałego procesu sądowego. W założeniu więc „akty poddania się egzekucji przez dłużnika” winny być uproszczoną formą zmierzającą do najpełniejszego zrealizowania postulatu pewności oraz szybkości obrotu. Atrakcyjność tego rozwiązania wzmacnia fakt niskiej opłaty od wniosku (50,00 zł) oraz trzydniowy, choć instrukcyjny, termin na jego rozpoznanie. Praktyka postępowań klauzulowych pokazuje jednak, że droga wierzyciela do uzyskania tytułu wykonawczego może stać się niezwykle wyboista.