Pożegnanie z Azją

– Afra­sia po­zwo­li­ła nam po­sta­wić krop­kę nad „i". Nie tyl­ko do­wieść, że wcze­sne na­czel­ne po­cho­dzi­ły z Azji, ale tak­że okre­ślić, kie­dy na­si bar­dzo wcze­śni przod­ko­wie po raz pierw­szy od­by­li dro­gę do Afry­ki, gdzie w wy­ni­ku ewo­lu­cji na­ro­dzi­ły się mał­py i lu­dzie – do­dał dr Be­ard. – Afra­sia sy­gna­li­zu­je, kie­dy zwie­rzę­ta te roz­po­czę­ły ko­lo­ni­za­cję Afry­ki.

Ta­ka po­dróż nie mo­gła być ła­twa. Nie by­ło Mo­rza Śród­ziem­ne­go w obec­nym kształ­cie, ale Oce­an Te­ty­dy, któ­ry od­dzie­lał Eu­r­azję od Afry­ki. Na­ukow­cy jak do­tąd nie zna­ją spo­so­bu, w ja­ki zwie­rzę­ta mo­gły po­ko­nać tę trud­ną tra­sę, są jed­nak prze­ko­na­ni, że ko­lo­ni­za­cja Afry­ki przez te zwie­rzę­ta mu­sia­ła mieć miej­sce na krót­ko przed okre­sem, z któ­re­go po­cho­dzą naj­star­si ko­pal­ni afry­kań­scy przod­ko­wie na­czel­nych.

Ja­ko „od­ci­ski pal­ców" do re­kon­struk­cji po­wią­zań wy­mar­łych ga­tun­ków ze so­bą pa­le­on­to­lo­dzy czę­sto wy­ko­rzy­stu­ją zę­by ssa­ków. Czte­ry zna­ne zę­by Afra­sii zo­sta­ły zna­le­zio­ne po sze­ściu la­tach prze­sie­wa­nia ton osa­dów w po­bli­żu Ny­aung­pin­le w środ­ko­wej Bir­mie. Afra­sia ma zę­by pra­wie iden­tycz­ne jak Afro­tar­sius li­by­cus z Pół­noc­nej Afry­ki. To zę­by do­star­czy­ły do­wo­dów, że azja­tyc­cy przod­ko­wie ro­dzi­ny czło­wie­ko­wa­tych sko­lo­ni­zo­wa­li Afry­kę niewiele przed 37 mln lat temu.

Gdy­by zwie­rzę­ta do­tar­ły tam du­żo wcze­śniej, w no­wym śro­do­wi­sku ule­gły­by zmia­nom ewo­lu­cyj­nym – róż­ni­ły­by się od azja­tyc­kich ku­zy­nów.

Ba­da­nie kształ­tu zę­bów zwie­rząt z Azji i Afry­ki Pół­noc­nej wska­zu­je, że oba ga­tun­ki praw­do­po­dob­nie ży­wi­ły się owa­da­mi.

Wiel­kość zę­bów su­ge­ru­je, że zwie­rzę­ta wa­ży­ły ok. 100 g. By­ły wiel­ko­ści dzi­siej­szych wy­ra­ko­wa­tych. Są to nie­wiel­kie drapieżniki ży­ją­ce na Su­ma­trze i Ce­le­bes oraz na Fi­li­pi­nach, za­li­cza­ne do wyż­szych na­czel­nych, choć wy­glą­dem przy­po­mi­na­ją mał­piat­ki.