[b]Tak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 4 grudnia 2008 r. (II PK 137/08, II PK 138/08)[/b]
[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]
Spółka zatrudniająca ponad 200 osób zwalniała załogę. Wśród osób, którym wypowiedziano umowy, było dwóch pracowników mających angaże na czas określony. Ich kontrakty rozwiązały się po upływie dwutygodniowego wypowiedzenia.
Pracodawca nie wypłacił im odpraw przysługujących zgodnie z przepisami ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Uznał, że ich angaże zawierały klauzulę o dopuszczalności rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem. Zgodnie z art. 30 § 4 k.p. nie musi podawać przyczyny uzasadniającej decyzję o rozstaniu. Spółka uznała, że przepisy ustawy nie będą miały tu zastosowania.
Pracownicy byli jednak zdania, że należą im się odprawy ze zwolnień grupowych. Ustawę stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn ich niedotyczących, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej:
