Bez jasnych zasad pracodawca pensji nie zmniejszy - wyrok NSA o potrąceniu kosztów prywatnego użytku służbowego auta

Spółka zaskarżyła nakaz, ale racji nie przyznał jej ani Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, ani NSA. Pieczętując przegraną pracodawcy, NSA nie miał wątpliwości, że wyrażona przez pracownika w umowie zgoda na potrącenie miała charakter blankietowy i była nieważna. Potrącenia innego niż wymienione w art. 87 § 1 i 7 kodeksu pracy można dokonywać z wynagrodzenia pracownika tylko za jego zgodą wyrażoną na piśmie (art. 91 § 1 k.p.).

Potrącić można tylko ściśle oznaczoną kwotę pieniężną, która jest znana pracownikowi na etapie wyrażania pisemnej zgody. Pracownik musi więc objąć swoją wolą wyrażaną na piśmie konkretną kwotę, która powstała, została jednoznacznie ustalona i zakomunikowana mu, zanim dojdzie do wyrażenia zgody. Tego wymogu nie spełnia zaś zgoda pracownika na określone zasady wyliczenia należności w przyszłości, gdyż w chwili jej wyrażania nie jest znana pracownikowi dokładna kwota.

NSA zwrócił uwagę, że taka wykładnia ma związek z rolą, jaką odgrywa wynagrodzenie w życiu pracownika i jego rodziny. Służy ono zaspokajaniu jego podstawowych potrzeb socjalnych. Dlatego też pracownik może wyrazić zgodę na dobrowolne potrącenie należności do takiej wysokości, która pozwoli mu z pozostałej części, ewentualnie oszczędności, utrzymać się do wypłaty kolejnej pensji. Wyrok jest prawomocny.

Sygnatura akt: I OSK 3015/19.