W polskim prawie wyróżnia się dwa rodzaje współwłasności – łączną oraz w częściach ułamkowych. Istotą współwłasności w częściach ułamkowych jest wyodrębnienie udziałów w danej rzeczy. Każdy ze współwłaścicieli jest samodzielnym właścicielem określonego ułamkiem udziału w rzeczy i może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych.
Współwłasność łączna jest natomiast bezułamkowa – w jej przypadku współwłaściciele są łącznie właścicielami całej rzeczy i wspólnie powinni podejmować decyzje dotyczące rozporządzania tą rzeczą. Najpowszechniejszym przykładem tego rodzaju współwłasności jest majątek wspólny małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Ten rodzaj współwłasności występuje także w majątku nabytym przez wspólników spółki cywilnej. To jednak właśnie kwestii małżeńskiej współwłasności najczęściej dotyczą zagadnienia problematyczne związane z amortyzacją.