Przykładem jurysdykcji, gdzie klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania obowiązuje od dłuższego czasu jest prawo niemieckie.
Zgodnie z dodanymi do polskiej ordynacji podatkowej przepisami, czynność przeprowadzona przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem regulacji podatkowych, nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli organy podatkowe uznają sposób działania podatnika za sztuczny (zachowanie to definiowane jest jako unikanie opodatkowania). Wówczas dane czynności wywołają taki skutek podatkowy, jaki zaistniałby po wykonaniu czynności odpowiedniej lub gdyby nie została ona w ogóle przeprowadzona.