Zaliczka na podatek obrotowy: małe firmy nie płacą przez cały rok

Stosownie do art. 25 ust. 11 ustawy o CIT, podatnicy będący od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej do pierwszego dnia miesiąca roku podatkowego >patrz ramka, w którym rozpoczynają korzystanie ze zwolnienia, małymi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, są zwolnieni z obowiązków wynikających z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT (czyli z obowiązku wpłacania w ciągu roku zaliczek na podatek) w roku podatkowym następującym bezpośrednio po:

1) pierwszym roku podatkowym, o którym mowa w art. 8 ust. 2 i 2a ustawy o CIT - w przypadku gdy ten rok podatkowy trwał co najmniej pełnych 10 miesięcy kalendarzowych albo

2) drugim roku podatkowym - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1.

Warunkiem zwolnienia jest złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o korzystaniu z tego zwolnienia. Oświadczenie to składa się w formie pisemnej w terminie do 20. dnia pierwszego miesiąca roku podatkowego objętego tym zwolnieniem.

Podatnicy korzystający z tego zwolnienia mają obowiązek złożenia zeznania CIT-8 oraz uiszczenia należnego podatku za rok objęty tym zwolnieniem w pięciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym korzystali ze zwolnienia – w wysokości 20 proc. należnego podatku wykazanego w zeznaniu składanym za rok objęty zwolnieniem. Podatek ten płatny jest w terminach określonych dla złożenia zeznań za pięć kolejnych lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku objętym tym zwolnieniem (zob. art. 25 ust. 12 ustawy o CIT).

W art. 25 ust. 13 – 17 ustawy o CIT określono jednocześnie podatników, którzy nie mogą korzystać z tego zwolnienia, zasady utraty prawa do tego zwolnienia i skutki utraty prawa do korzystania z tego zwolnienia. Ich omówienie leży jednak poza sferą zainteresowań niniejszej publikacji.

Korzyścią wynikającą z wyboru zwolnienia z obowiązku wpłacania zaliczek na CIT jest to, że w roku podatkowym, w którym podatnik korzysta z tego przywileju, nie musi płacić zaliczek, a więc termin przekazania podatku (zaliczek) do urzędu skarbowego zostaje odroczony. Co więcej, podatnicy ci są zobowiązani do uiszczenia należnego podatku za rok objęty tym zwolnieniem w pięciu kolejnych latach podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym korzystali ze zwolnienia (w każdym z tych lat podatnik zobowiązany jest zapłacić tylko 1/5 należnego podatku wykazanego w zeznaniu składanym za rok objęty zwolnieniem). Zapłata CIT za rok objęty zwolnieniem jest zatem istotnie przesunięta w czasie. Podatnik dłużej może zatem obracać środkami pieniężnymi przeznaczonymi na zapłatę CIT za ten rok.

Przykład

Spółka powstała w styczniu 2016 r. Jej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku w trakcie 2017 r. (w terminie do 20 stycznia 2017 r. złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o korzystaniu z tego zwolnienia). Należny CIT za 2017 r. wyniesie 20 000 zł. Spółka nie musi w trakcie 2017 r. płacić żadnych zaliczek na CIT. Co więcej, w terminie złożenia CIT-8 za 2017 r. (tj. do 31 marca, a faktycznie do 2 kwietnia 2018 r.) musi zapłacić jedynie 20 proc. należnego podatku za 2017 r., tj. kwotę 4000 zł (20 proc. x 20 000 zł). Natomiast pozostałe 80 proc. należnego podatku za 2017 r. musi zapłacić w czterech ratach (każda po 20 proc. tego podatku) w terminie złożenia CIT-8 za cztery kolejne lata podatkowe.

Uwaga! Termin na wybranie zwolnienia z opłacania zaliczek CIT na 2017 r., dla podatników, których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, upłynął 20 stycznia 2017 r.

Autor jest doradcą podatkowym