Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 11 czerwca 2015 r. (I SA/Rz 397/15).
Stan faktyczny
Spór w sprawie dotyczył podstawy opodatkowania VAT sprzedaży nieruchomości ustalonej w umowie na 1 zł netto. We wniosku o interpretację firma wyjaśniła, że rozważa sprzedaż na rzecz organu administracji państwowej wału przeciwpowodziowego będącego jej własnością za cenę 1 zł netto. Zapytała, czy za podstawę opodatkowania VAT można uznać cenę ustaloną w umowie sprzedaży, tj. kwotę 1 zł netto.
Sama uważała, że podstawą opodatkowania VAT będzie kwota należna ustalona między stronami. Zdaniem spółki, na podstawie ustawy o VAT nie można stwierdzić, że czynność, w przypadku której zapłata za towar zostaje dokonana w kwocie niższej niż jego wartość rynkowa, stanowi w części nieodpłatną dostawę towarów. Zwróciła uwagę, że w dzisiejszych realiach rynkowych wał przeciwpowodziowy lub inne budowle tego typu może wykupić jedynie organ administracji odpowiedzialny za działania zapobiegające powodziom.
Fiskus uznał stanowisko spółki za błędne. Zwrócił uwagę, że pomiędzy podatniczką a organem administracji państwowej nie ma powiązań o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikającym ze stosunku pracy, ani żadnych innych powiązań, o których mowa w art. 32 ustawy o VAT. Dlatego w przypadku sprzedaży przez nią wału przeciwpowodziowego za 1 zł netto, podstawą opodatkowania na podstawie art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT będzie kwota należna od nabywcy pomniejszona o VAT. Jeśli zatem cena sprzedaży w umowie zawartej pomiędzy stronami zostanie ustalona na kwotę 1 zł netto, to będzie ona podstawą opodatkowania. Ale pod warunkiem, że czynność ta rzeczywiście jest odpłatną dostawą towarów, a nie np. darowizną i nie ma na celu obejścia przepisów prawa i uniknięcia opodatkowania danej czynności lub uniknięcia korekty odliczonego podatku naliczonego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że taka interpretacja narusza prawo. W jego ocenie fiskus nie mógł modyfikować i dodawać do przedstawionego stanu faktycznego oraz zadanego pytania elementów nieprzedstawionych przez stronę. Podany we wniosku stan faktyczny powinien być jedyną podstawą faktyczną wydanej interpretacji. Wyznacza też granice, w jakich interpretacja wywoła skutki prawne określone w ustawie. Skoro skarżąca przedstawiła określony stan faktyczny, to weryfikowanie go przez organ jest ingerencją niedopuszczalną w postępowaniu o wydania interpretacji. Z jednej strony urzędnicy przyznali, że jeśli w niniejszej sprawie cena sprzedaży w umowie zawartej pomiędzy stronami zostanie ustalona na kwotę 1 zł netto, to będzie ona stanowić podstawę opodatkowania VAT. Z drugiej jednak zastrzegli, że czynność ta musi rzeczywiście być odpłatną dostawą towarów, a nie np. darowizną i nie może mieć na celu obejścia przepisów prawa i uniknięcia opodatkowania danej czynności lub uniknięcia korekty odliczonego podatku naliczonego. Te dodatkowe okoliczności, w ocenie sądu, nie wynikały z przedstawionego przez spółkę stanu faktycznego. Nie mogły one zatem prowadzić do uznania, że stanowisko spółki odnośnie do przedstawionego pytania jest nieprawidłowe.
