Spółka jest właścicielem kontrolnego pakietu udziałów w innej spółce, która planuje inwestycję polegającą na budowie farmy wiatrowej. Inwestycja ma się składać z 12 turbin wiatrowych położonych na terenie 12 działek wyodrębnionych z nieruchomości pierwotnej. Podatniczka wniosła do spółki wkład w postaci prawa własności tej części nieruchomości pierwotnej, na której nie jest możliwe posadowienie turbin wiatrowych. Zgodnie z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego muszą bowiem pozostawać w użytkowaniu rolniczym. Spółka zapytała, co ma zrobić z opodatkowaniem VAT, gdy miejscowy plan przewiduje dla wnoszonej nieruchomości zlokalizowanie na niej określonej liczby obiektów budowlanych i określa maksymalną powierzchnię zabudowy. Ale pozostały obszar to grunty rolne, a w planie nie jest wskazane, które powierzchnie podlegają zabudowie. Spółka miała wątpliwości, czy ustalenie podstawy opodatkowania aportu części takiej nieruchomości powinno uwzględniać proporcję pomiędzy maksymalną możliwą powierzchnią zabudowy działki pierwotnej w stosunku do całkowitej jej powierzchni.