Zwolnienie paliwa lotniczego z akcyzy

Ustawa o podatku akcyzowym przewiduje zwolnienie od podatku akcyzowego dla paliwa lotniczego używanego do statków powietrznych, przy czym zwolnienie to nie obejmuje użycia paliwa do prywatnych rejsów i lotów o charakterze rekreacyjnym. Za takie z kolei uznane jest użycie w celach innych niż gospodarcze, w szczególności inne niż przewóz pasażerów lub towarów. Omawiane zwolnienie jest implementacją zwolnienia przewidzianego w Dyrektywie Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

Literalne brzmienie przepisu sugeruje, że zwolnione z akcyzy jest paliwo w samolotach używanych do wszelkich celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc także takie użycie jak opisane w omawianej interpretacji. Zresztą organy podatkowe jeszcze do niedawna uznawały podobne użycia jako uprawniające do skorzystania ze zwolnienia (tak na przykład Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 9 września 2011 r., IPPP3/443-832/11-2/JK).

Wątpliwości w tym zakresie pojawiły się w związku z wydaniem przez TSUE wyroku w sprawie Systeme Helmholz (C – 79/10). W wyroku tym TSUE stwierdził, że ze zwolnienia z podatku od paliw wykorzystywanych do żeglugi powietrznej nie może korzystać przedsiębiorstwo, które w celu rozwoju stosunków handlowych używa należącego do niego samolotu w celu zapewnienia transportu pracowników do klientów lub na targi handlowe, gdy ów transport nie służy bezpośrednio świadczeniu przez to przedsiębiorstwo odpłatnych usług lotniczych. Zdaniem TSUE z celu oraz brzmienia zwolnienia wynika, że jest nim objęte jedynie wykorzystanie paliwa w samolotach służących bezpośrednio świadczeniu odpłatnych usług lotniczych.

Od czasu omawianego wyroku również krajowe organy podatkowe zmieniły wcześniejsze stanowisko, zawężając interpretację omawianego zwolnienia. Obecnie organy twierdzą, że zwolnienie dotyczy jedynie świadczenia usług na rzecz innych podmiotów. Przykładem zmiany podejścia może być chociażby urzędowa modyfikacja przywołanej interpretacji z 9 września 2011 r., zmieniona interpretacją ministra finansów z 24 maja 2013 r. (AG3/8012/1/FLL/12/13/RD-50963).

Komentowana interpretacja wpisuje się zatem w obecną linię interpretacyjną wynikającą z restrykcyjnego orzecznictwa Trybunału, zgodnie z którym celem zwolnienia było zapewnienie konkurencyjności unijnych spółek świadczących usługi lotnicze oraz wypełnienie zobowiązań międzynarodowych.

Brzmienie polskiego przepisu uzasadnia jednak wątpliwości podatników, którzy co prawda nie używają samolotów do świadczenia usług lotniczych (np. przewożenia pasażerów lub towarów), lecz niewątpliwie używają ich do celów innych niż prywatne rejsy i prywatne loty o charakterze rekreacyjnym. Użyte w przepisie wyrażenie „w szczególności innych niż przewóz pasażerów lub towarów albo świadczenie usług za wynagrodzeniem lub usług na rzecz organów publicznych", z literalnego punktu widzenia nie powinno zawężać rozumienia wyrażania „cele gospodarcze" do wymienionych usług. Mimo to organy podchodzą do zagadnienia restrykcyjnie i odmawiają prawa do skorzystania ze zwolnienia w przypadkach takich jak opisane w omawianej interpretacji.