Lp.
Kontra- hent
Wartość w walucie
wartość w zł na dzień powstania
wartość w zł z wyceny bilansowej
różnice kursowe
1
A
1200 euro
5160
5040
- 120
2
B
9400 USD
34 780
36 660
+ 1880
3
C
3800 USD
14 440
14 820
- 380
4
D
3500 euro
15 400
14 700
+ 700
Ewidencja księgowa:
1. Różnice kursowe z wyceny bilansowej:
a) od należności od odbiorcy A
Wn „Koszty finansowe" 120 zł
Ma „Należności od odbiorcy A" 120 zł
b) od należności od odbiorcy B
Wn „Należności od odbiorcy B" 1880 zł
Ma „Przychody finansowe" 1880 zł
c) zobowiązanie wobec dostawcy C
Wn „Koszty finansowe" 380 zł
Ma „Zobowiązanie wobec dostawcy C" 380 zł
d) zobowiązanie wobec dostawcy D
Wn „Zobowiązanie wobec dostawcy D" 700 zł
Ma „Przychody finansowe" 700 zł
Dla celów podatkowych różnice kursowe nożna ustalać na dwa sposoby:
- na postawie art. 15a ustawy o CIT – to metoda podatkowa,
- na podstawie art. 9b ustawy o CIT – czyli zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości; to metoda rachunkowa.
Na dwa sposoby
Wybierając rachunkową metodę rozliczania różnic kursowych, spółka musi spełnić następujące warunki:
- w okresie stosowania metody sprawozdania finansowe spółki będą badane przez uprawnionego biegłego rewidenta,
- spółka zgłosi właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego decyzję o rozliczaniu różnic kursowych metodą bilansową w terminie do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego,
- spółka ma obowiązek stosować tę metodę nie krócej niż trzy lata podatkowe.
Wybór metody rozliczania różnic kursowych w CIT nie pozostaje bez znaczenia dla pracy działu księgowości. Stosowanie metody rachunkowej jest obwarowane pewnymi warunkami, co zniechęca do niej przedsiębiorców (to oczywiście duże uproszczenie, decyzja o wyborze powinna być poprzedzona analizą działalności firmy pod kątem rozliczeń walutowych). Jednak nie ma wtedy potrzeby ustalania różnic kursowych dwukrotnie: na potrzeby rozliczenia CIT i przy wycenie bilansowej. Gdy spółka wybrała metodę bilansową, to niezrealizowane różnice kursowe ustalane na dzień bilansowy można uznać za przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychodu. Metoda podatkowa pozwala na wykazanie w rachunku CIT wyłącznie różnic zrealizowanych, czyli powstałych w związku z otrzymaniem należności lub zapłatą zobowiązań.
Dodatnie i ujemne różnice kursowe ustalone przy wycenie bilansowej rozrachunków odniesione na wynik finansowy prezentuje się per saldo. Oznacza to, że gdy ujemne różnice kursowe zaksięgowane na koncie kosztów finansowych są wyższe niż dodatnie różnice kursowe zarachowane na koncie przychodów finansowych, to różnicę między tymi wartościami wykazuje się w rachunku zysku i strat w pozycji kosztów finansowych jako „Inne koszty finansowe". Nadwyżkę dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi wykazuje się w pozycji przychodów finansowych jako „Inne przychody finansowe".
Autorka jest młodszą księgową w PKF Consult