- ilość towaru,
- cenę,
- jego podpis.
Zakup w jednostkach handlu detalicznego materiałów, środków czystości i bhp oraz materiałów biurowych może być dokumentowany paragonami zaopatrzonymi w datę ?i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon ?– określającymi ilość, cenę jednostkową oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie paragonu podatnik musi uzupełnić jego treść, wpisując swoje nazwisko (nazwę zakładu), adres oraz rodzaj (nazwę) zakupionego towaru. Z kolei wydatki poniesione za granicą na zakup paliwa i olejów mogą być dokumentowane paragonami lub dowodami kasowymi, przy czym paragony powinny zawierać datę i stempel (oznaczenie) jednostki wydającej paragon, określenie ilości, ceny jednostkowej oraz wartość, za jaką dokonano zakupu. Na odwrocie tego paragonu podatnik musi uzupełnić treść paragonu poprzez wpisanie swojego nazwiska (nazwy firmy), adresu oraz rodzaju (nazwy) zakupionego towaru.
Dokument WZ, czyli „wydanie zewnętrzne", jest dowodem magazynowym. Za jego pomocą dokumentowane jest wydanie materiałów bądź towarów z magazynu na zewnątrz, np. na rzecz kontrahenta. Powinien on zawierać datę, kwotę przelewu, kod banku rejestrowego wykonanego przelewu, dany asortyment w sztukach, za który zapłacono, w kwocie netto i brutto oraz podsumowanie, czyli wartość. Dokument WZ nie jest zatem dowodem wewnętrznym upoważniającym do wprowadzania zapisu w podatkowej księdze. Dokument taki nie zawiera bowiem wszystkich ustawowo wskazanych elementów niezbędnych do uznania go za dowód księgowy, czyli podpisów osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej (interpretacja Izby Skarbowej ?w Poznaniu z 10 stycznia 2014 r., ILPB1/415-1140/13-2/AMN). Na podstawie dowodu wewnętrznego WZ nie można zatem ująć kosztów w podatkowej księdze przychodów ?i rozchodów.
Tylko przy określonych zakupach
Paragraf 14 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie: