Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną fiskusa, który nakazał podatnikowi wliczać do proporcji przy rozliczaniu VAT obrót z tytułu udzielania pożyczek (sygnatura akt: I FSK 1757/12).
We wniosku o interpretację spółka wyjaśniła, że osiąga przychody głównie z handlu towarami i wynajmu opodatkowane 23-proc. stawką VAT. Oprócz tego zasadniczo nie świadczy żadnych usług pośrednictwa finansowego.
Wątpliwości firmy miały związek z długoterminowymi pożyczkami, jakich udzieliła dwóm firmom zewnętrznym, obciążając je kwartalnie odsetkami. To skutkowało wystawieniem faktury za odsetki. Spółka podkreślała jednak, że w ciągu ostatnich ośmiu lat udzieliła pięciu pożyczek. Nie stanowiło to uzupełnienia zasadniczej działalności podatniczki. Było działaniem koniecznym, wynikającym z trudnej sytuacji podmiotu, w którym wnioskodawca miał 100 proc. udziałów. Spółka zależna nie posiadała zdolności kredytowej. Była w trudnej sytuacji finansowej, a jej działalność jest ściśle związana z działalnością wnioskodawcy. Zachwianie procesu produkcyjnego z powodu braku płynności finansowej w spółce zależnej byłoby niekorzystne także dla niej. Jedna pożyczka dla podmiotu obcego była incydentalna. Ponadto wszystkie wiązały się z niewielkim zaangażowaniem majątku spółki.
Incydentalność zależy m.in. od stopnia wykorzystania zasobów firmy
W jej ocenie przychody z odsetek od udzielonych pięciu pożyczek są działaniem sporadycznym. Dlatego nie trzeba ich wykazywać w obrocie, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT (chodzi o obrót, który ma znaczenie dla ustalenia proporcji odliczenia, gdy podatnik wykonuje czynności dające prawo do odliczenia i takie, które go nie dają art. 90 ust. 1 ustawy o VAT). Zgodnie bowiem z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT do tego obrotu nie wlicza się kwot z określonych czynności, gdy są one dokonywane sporadycznie.
