Przedsiębiorcy, którzy świadczą usługi hotelowe lub noclegowe i na których – zgodnie z uchwałą właściwej rady gminy – został nałożony obowiązek poboru opłaty miejscowej (popularnie zwanej taksą klimatyczną) nierzadko zastanawiają się, czy pobieraną od turystów opłatę miejscową należy zaewidencjonować kasą rejestrującą.
Z jednej bowiem strony przyjmują oni wraz z należnością za świadczone usługi noclegowe (hotelowe) kwotę wymaganej taksy klimatycznej. Z drugiej zaś opłata ta nie stanowi ich sprzedaży, gdyż – jako obciążenie o charakterze publicznoprawnym – jest ona odprowadzana na rachunek właściwej gminy.
Oplata miejscowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe lub znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej (art. 17 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych). Przepisy przyznają radom gmin uprawnienie do nałożenia w drodze uchwały na określone podmioty obowiązku poboru na rzecz gminy opłaty miejscowej.
W praktyce zazwyczaj prowadzi do obciążenia przedsiębiorców prowadzących działalność na rynku hotelarskim bądź posiadającym ośrodki wczasowe lub wypoczynkowe obowiązkiem poboru tej opłaty i przekazywania jej na rachunek gminy.
Aby jednak możliwa była jednoznaczna odpowiedź na pytanie o stosowanie kas fiskalnych w przypadku poboru opłaty klimatycznej, konieczne jest odniesienie się także do regulacji ustawy o VAT, ustalających zasady ewidencjonowania sprzedaży kasą rejestrującą. Otóż, zgodnie z podstawową regułą w zakresie stosowania tych kas (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.