Możliwa korekta deklaracji
Po wejściu w życie zmian zostanie utrzymane prawo podatnika do uwzględnienia podatku naliczonego za dany okres rozliczeniowy lub za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).
Nowością od 1 stycznia 2014 r. będzie art. 86 ust. 13a ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, jeżeli podatnik w odniesieniu do m.in. WNT nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ww. podstawowych terminach, to będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Będzie jednak mógł to zrobić nie później niż w ciągu pięciu lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W przypadku pozostałych transakcji dalej utrzymana zostanie zasada z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, to będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu pięciu lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Powstanie obowiązku bez zmian
Obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów został określony w art. 20 ust. 5 ustawy o VAT (znowelizowanym od 1 stycznia 2013 r. ustawą z 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce – DzU z 2012 r., poz .1342; tzw. ustawa deregulacyjna).
W myśl tego przepisu w WNT, co do zasady, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.
Pewne wyjątki dotyczą wewnątrzwspólnotowego nabycia przemieszczanych towarów, nabycia nowych środków transportu oraz nabycia towarów z wykorzystaniem magazynu konsygnacyjnego (odpowiednio art. 20 ust. 8 i 9 oraz art. 20b ustawy o VAT). Jednak przepisy te nie ulegną zmianie.
Natomiast od początku bieżącego roku podatnik, w związku z tymi zmianami wynikającymi z ustawy deregulacyjnej, nie opodatkowuje zaliczek płaconych z tytułu WNT.
Co mówi przepis przejściowy
W art. 11 ustawy zmieniającej ustawę o VAT zawarte są przepisy przejściowe.
Zgodnie z nimi do rozliczeń za okresy rozliczeniowe, które upływają 31 grudnia 2013 r., stosuje się przepisy art. 86 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2014 r. W takich przypadkach należy zatem stosować stare zasady.
Dwa rodzaje wewnątrzwspólnotowego nabycia
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach WNT, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
