Tak orzekł NSA w wyroku z 23 listopada 2012 r.(II FSK 613/11).
Podatnik we wniosku o wydanie interpretacji przedstawił, że zamierza objąć aportem zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci oddziału samodzielnie sporządzającego bilans. Wraz z wnoszonym przedsiębiorstwem przejmie również powiązane z nim funkcjonalnie zobowiązania.
Pytanie podatnika dotyczyło tego, czy wydatki poniesione na spłatę tych zobowiązań, a w szczególności odsetek i zrealizowanych różnic kursowych z nimi związanych, stanowią koszty uzyskania przychodów. Zdaniem pytającej spółki takie wydatki są kosztami podatkowymi. Organ podatkowy nie podzielił tego stanowiska, oceniając, że zostały one już rozliczone w ramach ustalania wartości firmy, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i innych składników majątku.
Podatnik zdecydował się wnieść skargę na interpretację, w której wskazał, że aktywa wnoszonego oddziału są wprost powiązane z jego zobowiązaniami, a tym samym należy je zaliczyć do kosztów. WSA przychylił się do stanowiska spółki, oceniając, że nie ma uzasadnienia dla niezaliczania opisanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów tylko z tego powodu, że wywodzą się one ze zdarzeń prawnych zaistniałych u wnoszącego aport. W skardze do NSA organ podtrzymał swoją argumentację. Dodał także, że w opisanej sytuacji w ogóle nie powstaje przychód, z którym można by powiązać wydatki podatnika.
Sąd zdecydował się oddalić skargę organu, na wstępie zauważając, że w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa mieszczą się również zobowiązania wnoszonej w aporcie spółki. Z kolei przy obliczaniu wartości poszczególnych składników majątku wnoszonej w aporcie spółki stosuje się zasadę kontynuacji.
