Tak orzekł NSA w Warszawie 6 września 2012 r. (II FSK 170/11).
Podatnik otrzymał od powiatowego inspektora nadzoru budowlanego pozwolenie na użytkowanie części budynku biurowego. Pozostałe fragmenty budynku w sensie konstrukcyjnym i technicznym zostały w całości wybudowane, ale nie uwzględniono ich w pozwoleniu ze względu na brak aranżacji i adaptacji pomieszczeń do potrzeb przyszłych najemców.
Spór w sprawie dotyczył momentu, w którym możliwe jest rozpoczęcie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od budynku w sytuacji, gdy właściciel otrzymał pozwolenie na użytkowanie jedynie jego części. Zdaniem spółki budynek należy uznać za kompletny oraz zdatny do użytku w dniu uzyskania decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie, gdyż kompletne i zdatne do użytku są te budynki, które zawierają wszystkie elementy konstrukcyjnie potrzebne do prawidłowego funkcjonowania zgodnie z ich przeznaczeniem, bez narażania życia i zdrowia korzystających z nich osób. Ponadto budynek stanowi całość, a przepisy nie umożliwiają amortyzowania środków trwałych tylko od części rzeczywiście używanej.
Organ podatkowy zajął odmienne stanowisko, twierdząc, że opisany budynek nie spełnia przesłanki kompletności w rozumieniu art. 16a ustawy o CIT, ponieważ tylko jego część została oddana do użytkowania, przez co nie może być uznany za środek trwały. WSA we Wrocławiu uchylił interpretację, aprobując stanowisko podatnika. Również NSA uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Stwierdził, że jeżeli ustawodawca nie dopuszcza amortyzacji części budynku, to powinna ona dotyczyć całości. Zdaniem sądu przesłanki zdatności do użytku i kompletności budynku należy powiązać z okolicznością wykorzystywania budynku. W rezultacie nawet częściowe dopuszczenie budynku do użytkowania uprawnia do objęcia amortyzacją.
—Mateusz Macios współpracownik Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte