Odliczenie VAT po kradzieży faktury uratuje tylko duplikat

Podstawą odliczenia podatku są tylko oryginały faktur, ich korekty lub duplikaty

W oce­nie NSA po­dat­nik nie­zwłocz­nie po utra­cie do­ku­men­ta­cji po­wi­nien pod­jąć sta­ra­nia o jej od­two­rze­nie.

Pro­ble­my po­dat­ni­ka za­czę­ły się w 2009 r., kie­dy wszczę­to u nie­go kon­tro­lę. Oświad­czył wów­czas, że do­ku­men­ta­cja do­ty­czą­ca pro­wa­dzo­nej przez nie­go dzia­łal­no­ści w la­tach 2002 – 2004 zo­sta­ła skra­dzio­na. W związ­ku z tym nie po­sia­da żad­nych re­je­strów ani do­ku­men­tów źró­dło­wych za kon­tro­lo­wa­ny okres. Na po­twier­dze­nie przed­ło­żył po­sta­no­wie­nie pro­ku­ra­tu­ry o umo­rze­niu do­cho­dze­nia i wpi­sa­niu spra­wy do re­je­stru prze­stępstw przez lo­kal­ny ko­mi­sa­riat. Z do­ku­men­tów wy­ni­ka­ło, że w 2006 r. mia­ło miej­sce wła­ma­nie do auta i kra­dzież do­ku­men­tów fir­my. Wy­szcze­gól­nio­no fak­tu­ry za­ku­pu i sprze­da­ży, do­wo­dy wpłat, po­twier­dzeń prze­le­wów ban­ko­wych, de­kla­ra­cji oraz ze­znań po­dat­ko­wych.

Jed­no­cze­śnie po­dat­nik wska­zał pod­ję­te dzia­ła­nia ma­ją­ce na ce­lu od­two­rze­nie za­gi­nio­nej do­ku­men­ta­cji oraz imien­nie firm, z któ­ry­mi współ­pra­co­wał.

Fi­skus wy­zna­czył je­den ter­min na od­two­rze­nie do­ku­men­tów. Po­tem nie uwzględ­niał już wnio­sków po­dat­ni­ka, któ­ry do­ma­gał się prze­pro­wa­dze­nia kon­tro­li krzy­żo­wej i czyn­no­ści spraw­dza­ją­cych u kon­tra­hen­tów. Or­ga­ny po­dat­ko­we pod­kre­śla­ły, że tyl­ko jed­na fir­ma z li­sty po­twier­dzi­ła współ­pra­cę z kon­tro­lo­wa­nym. Osta­tecz­nie uwzględ­nił pra­wo do od­li­cze­nia tyl­ko w tych przy­pad­kach, w któ­rych po­dat­nik przed­stawił du­pli­ka­ty. W po­zo­sta­łym za­kre­sie po­zba­wił go pra­wa do od­li­cze­nia VAT, ponieważ nie miał ani ory­gi­na­łów fak­tur VAT, ani ich du­pli­ka­tów. Są­dy ad­mi­ni­stra­cyj­ne obu in­stan­cji przyznały rację fiskusowi.

Wy­rok jest pra­wo­moc­ny.