Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Łodzi z 10 kwietnia 2012 r. (IPTPB3/423-22/12-2/PM).
Spółka produkująca urządzenia elektroniczne zawarła z jednym ze swoich kluczowych kontrahentów umowę na dostawy nowego wyrobu. Warunkiem przystąpienia do umowy oraz rozpoczęcia rozmów na temat szczegółów jej realizacji było uiszczenie opłaty (premii) przez spółkę na rzecz kontrahenta. Opłata ta została wniesiona w grudniu 2011 r. i udokumentowana notą księgową.
Zdaniem spółki wysokość premii nie była uzależniona od wartości przyszłych dostaw dla kontrahenta. Spółka znała jedynie wstępny okres realizacji umowy (mógł on ulec skróceniu bądź przedłużeniu). Brak zgody na dokonanie płatności mógłby oznaczać zaburzenie relacji z kontrahentem, a nawet rezygnację ze współpracy w zakresie bieżących, jak i kolejnych projektów.
W takiej sytuacji w ocenie spółki wydatki poniesione na wypłatę premii dla kontrahenta powinny zostać zakwalifikowane na gruncie ustawy o CIT jako koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie). W konsekwencji, premia, której zapłata nastąpiła w grudniu 2011 r. powinna zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT być kosztem w dacie jego poniesienia (w grudniu 2011 r.).
Izba skarbowa nie podzieliła stanowiska spółki i uznała, że tego rodzaju opłata jest kosztem bezpośrednio związanym z przychodami spółki w roku, w którym osiągnięto odpowiadające mu przychody. Dodała przy tym, że wydatki te powinny zostać powiązane z wielkością obrotów z kontrahentem za dany rok.