Która firma może dostać zwolnienie w specjalnej strefie ekonomicznej

Przedsiębiorcy strefowi, którzy uzyskali zezwolenia przed 2001 r. i 1 maja 2004 r., mieli status małego lub średniego przedsiębiorcy, posiadali prawo do zwolnienia strefowego nieograniczonego co do wartości do końca 2010 r. (średni) lub 2011 r. (mali).

W artykule „Starzy przedsiębiorcy strefowi mogą korzystać ze zwolnienia na nowych zasadach” opublikowanym w  artykule z 2 lutego 2012 r., słusznie wspomniano, że upływ tych terminów nie musi oznaczać, że przedsiębiorcy ci definitywnie utracili prawo do zwolnień strefowych.

Trzeba oceniać indywidualnie

Możliwość dalszego korzystania ze zwolnienia podatkowego w ramach strefy nie dotyczy jednak wszystkich przypadków.

Zwolnienie podatkowe w wysokości wyznaczonej na zasadach ogólnych, tj. na bazie poniesionych wydatków kwalifikowanych, nie jest dostępne dla każdego małego i średniego przedsiębiorcy. Przed podjęciem decyzji o korzystaniu ze zwolnienia na nowych zasadach należy indywidualnie przeanalizować odpowiednie dane liczbowe oraz stan prawny odpowiedni dla przedsiębiorcy.

W tym celu wyliczyć należy wartość podatku dochodowego zwolnionego za okres odpowiednio do 2010 lub 2011 r. z uwzględnieniem innych form pomocy regionalnej, np. dotacji inwestycyjnych, w niektórych przypadkach również zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Kolejny krok to wyliczenie dostępnej puli zwolnienia na podstawie wartości poniesionych wydatków z uwzględnieniem dopuszczalnej intensywności pomocy w regionie. Dopiero porównanie tych dwóch wartości – dostępnej puli zwolnienia i wykorzystanej pomocy – da odpowiedź na pytanie, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia na ogólnych zasadach.

Sporo wątpliwości

W tym zakresie mogą się już jednak pojawić pierwsze wątpliwości. Z uwagi na często zmieniane brzmienie przepisów dotyczących kosztów, które mogą zostać uznane za wydatki kwalifikowane, należy np. rozstrzygnąć, które wydatki i w jakiej wysokości mogą być uznane za koszty kwalifikowane inwestycji.

Jednocześnie, w przypadku małych i średnich przedsiębiorców, przepisy nie wskazują wprost, w jakim okresie niezapłacony podatek stanowi pomoc, którą należy uwzględnić w wartości wykorzystanej puli zwolnienia (w szczególności wątpliwości budzi pomoc uzyskana przed wejściem w życie w 2001 r. przepisów nakazujących monitorowanie wartości otrzymanej pomocy).

Co jednak kluczowe – nie jest wystarczające porównanie dostępnej puli zwolnienia i wykorzystanej pomocy w wartościach nominalnych, wynikających wprost z deklaracji podatkowych czy dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Trzeba jeszcze uwzględnić zmianę wartości pieniądza w czasie. Ponieważ wydatki inwestycyjne mogą być rozłożone w czasie odmiennie niż okres korzystania z pomocy (zwolnienia podatkowego), porównanie wartości nominalnych często prowadzi do błędnych wniosków.

Należy więc mieć na uwadze, że przykładanie jednakowych rozwiązań do zróżnicowanych, indywidualnych przypadków, prowadzić może do efektu odwrotnego do zamierzonego – zamiast skorzystania z preferencji w formie ulgi podatkowej może spowodować powstanie zaległości podatkowej.

Pamiętajmy o ograniczeniach

Automatyczne przejście na tzw. zasady ogólne i korzystanie ze zwolnienia podatkowego na podstawie wartości poniesionych wydatków inwestycyjnych, w przypadku gdy inwestor skorzystał już ze zwolnienia podatkowego o bardzo dużej wartości, może wiązać się nie tylko z powstaniem zaległości podatkowej w podatku dochodowym, ale również z ryzykiem pociągnięcia osób odpowiedzialnych za rozliczenia podatkowe przedsiębiorcy do odpowiedzialności karnoskarbowej.