Ciekawą sytuacją zajmowała się Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 31 marca 2010 r. (ITPB3/423-824/09/PS).
Z pytaniem zwróciła się spółka, która sprzedała kontrahentowi nawozy. Kwotę netto z faktury ujęła jako przychody należne. Odbiorca nie uregulował w umówionym terminie zobowiązań. Następnie strony zawarły porozumienie zakładające ratalną spłatę długu. Tej umowy dłużnik również nie dotrzymał.
Akt notarialny z klauzulą wykonalności
Wierzytelności wnioskodawcy zabezpieczone były aktem notarialnym wydanym w trybie art. 777 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania cywilnego.
Przepis ten mówi, że tytułem egzekucyjnym jest akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej albo oznaczonej za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, gdy akt określa warunki, które upoważniają wierzyciela do prowadzenia przeciwko dłużnikowi egzekucji na podstawie tego aktu o całość lub część roszczenia, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności.
Wnioskodawca wystąpił do sądu rejonowego z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności. Po jej nadaniu skierował do komornika sądowego wniosek egzekucyjny wskazujący rachunki bankowe, wierzytelności oraz ruchomości jako majątek dłużnika objęty egzekucją.