Banki zobowiązane są przekazywać KNF do końca stycznia każdego roku informacje na temat osób, których łączne wynagrodzenie przekracza równowartość 1 mln euro
Wśród szczegółowych zapisów najistotniejsze wydają się te, które dotyczą bonusów i premii. Po pierwsze, obowiązkowemu odroczeniu podlega 40 proc. wynagrodzenia zmiennego na okres od trzech do pięciu lat, a w przypadku szczególnie dużych kwot nawet 60 proc.
Po drugie, co najmniej 50 proc. wynagrodzenia zmiennego składać się ma z instrumentów finansowych (np. akcji). Po trzecie, brak jest możliwości przyznawania premii gwarantowanych (z wyjątkiem przypadków dotyczących rekrutacji nowych pracowników w pierwszym roku ich zatrudnienia). Wprowadzony został także zakaz korzystania ze strategii hedgingowych i ubezpieczeniowych w zakresie wynagrodzeń.
Nowa polityka
Zarządy banków zobowiązane zostały do wprowadzenia tzw. polityk zmiennych składników wynagrodzeń, a nadzór nad nimi sprawować ma rada nadzorcza i powołany w jej ramach komitet do spraw wynagrodzeń.
Ponadto polityki te regulować mają zasady wyboru, wynagradzania i monitorowania pracowników sprawujących funkcje istotne dla działania banku. Z kolei osoby prowadzące w banku audyt wewnętrzny zobligowane zostały do przeglądu tych polityk i przedstawiania odrębnego raportu radzie nadzorczej. Nie wszystkie banki muszą jednak powoływać komitet ds. wynagrodzeń >patrz ramka.
Jakie proporcje
Polskie regulacje nie wskazują jednak określonych proporcji w zakresie wynagrodzenia stałego i zmiennego. Mowa jest jedynie o tym, że stałe składniki powinny stanowić na tyle istotną część całego pakietu, aby możliwe było prowadzenie elastycznej polityki zmiennych składników, w tym obniżanie lub nieprzyznawanie ich w ogóle. Taki wskaźnik proporcji wprowadzony został np. w Danii, gdzie wartość premii i bonusów nie może przekroczyć 50 proc. wynagrodzenia stałego.