Dotyczy to zarówno indywidualnego przedsiębiorcy, jak i wspólnika spółki osobowej. Potwierdzają to interpretacje organów podatkowych.
W świetle art. 22 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=80474]ustawy o PIT[/link] kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu uzyskania przychodu bądź zachowania albo zabezpieczenia jego źródła. Niewątpliwie pobyt przedsiębiorcy bądź wspólnika spółki osobowej w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej jest niezbędny. Choćby dla prowadzenia spraw bieżących czy nadzorowania funkcjonowania spółki.
Skoro pracownik ma możliwość podwyższenia kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy według faktycznych wydatków na dojazd do pracy udokumentowanych imiennymi biletami okresowymi (art. 22 ust. 11 ustawy o PIT), to oznacza, że ustawodawca dostrzega związek kosztów dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pracy z przychodem.
Nie ma podstaw, aby taki związek kwestionować w przypadku dojazdu samochodem prywatnym indywidualnego przedsiębiorcy czy wspólnika spółki osobowej z miejsca jego zamieszkania do miejsca prowadzenia działalności lub siedziby firmy.
W związku z tym wydatki na ten cel są kosztem poniesionym w celu uzyskania przychodu. Ewentualnie mogą być kwalifikowane jako koszt związany z zachowaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodu, spełniając tym samym warunki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.