Fiskus nakazuje korektę, ale nie wynika to z przepisów

Jeden z czytelników napisał, że w 2000 r. otrzymał aportem środek trwały. W latach 2001 – 2007 dokonywał modernizacji tego środka i odliczał podatek naliczony od zakupów związanych z modernizacją. Środek trwały służył do wykonywania działalności opodatkowanej VAT. W tym roku zamierza go sprzedać. Zastanawia się, czy konieczna będzie korekta VAT.

Ponieważ środek trwały został wniesiony aportem, z nabyciem nie wiązało się prawo do odliczenia podatku naliczonego (w dacie aportu czynność ta, odmiennie niż teraz, nie była opodatkowana VAT).

Użytkowany przez czytelnika środek trwały spełnia definicję towaru używanego z ustawy o VAT (tzn. jest ruchomością używaną przez podatnika przez minimum pół roku, licząc od daty nabycia), więc jego sprzedaż będzie zwolniona z VAT. Mogłoby się więc wydawać, że kwestia sprzedaży nie powinna powodować żadnych skutków w zakresie podatku naliczonego. Wątpliwości może budzić jednak to, że środek trwały był modernizowany i podatnik odliczał podatek naliczony od zakupów z tym związanych.

[srodtytul]Co mówi ustawa...[/srodtytul]

Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku towarów, które na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są zaliczane przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych towarów, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, [b]podatnik dokonuje korekty odliczonego podatku naliczonego przez pięć lat, licząc od roku, w którym towary te zostały oddane do użytkowania. [/b]Jeśli w okresie korekty nastąpi sprzedaż towarów, uważa się, że są one nadal używane na potrzeby czynności opodatkowanych podatnika aż do końca okresu korekty. Jednakże jeśli sprzedawane towary są zwolnione z VAT (tak jak w przedstawionym pytaniu) lub nie podlegają temu podatkowi, do obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystywanie towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi.

Nie ulega wątpliwości, że sprzedaż środka trwałego w pięcioletnim okresie korekty rodzi określone skutki po stronie podatku naliczonego. Czy jednak można wyciągnąć taki sam wniosek w przypadku sprzedaży modernizowanego środka trwałego, jeśli ta modernizacja jest ulepszeniem w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

[srodtytul]... i jak interpretują ją urzędnicy[/srodtytul]

Organy podatkowe twierdzą, że również ulepszenia środków trwałych podlegają korekcie, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT. Ich zdaniem [b]skoro do celów podatków dochodowych wartość ulepszeń powiększa wartość początkową i podstawę amortyzacji środków trwałych (co powoduje skutki zbliżone do zakupu takich środków), to również z punktu widzenia VAT takie ulepszenia powinny być traktowane jak środki trwałe.[/b]

Oznacza to, że czytelnik będzie zobowiązany do korekty odliczonego VAT związanego z modernizacją sprzedawanego środka trwałego. Korekta obejmuje pięć lat, począwszy od roku, w którym towar (modernizacja) został oddany do użytkowania. Obejmie zatem modernizacje z ostatnich pięciu lat, czyli od 2004 r. (nie dotyczy wydatków poniesionych przed wejściem w życie nowej ustawy o VAT).

[srodtytul]Są wątpliwości...[/srodtytul]

Istnieją jednak pewne wątpliwości, czy zasadne jest stosowanie przepisów dotyczących korekty również w odniesieniu do korekty VAT naliczonego związanego z modernizacją środków trwałych. Z literalnej wykładni przepisów należałoby raczej wyciągnąć wniosek, że korekta dotyczy jedynie nabycia środków trwałych (w ścisłym tego słowa znaczeniu). Przepisy ustaw o podatkach dochodowych jasno i klarownie posługują się pojęciami „środek trwały” i „ulepszenie” (abstrahując od wpływu modernizacji na wartość początkową i amortyzację środka trwałego). W związku z tym rozciąganie pojęcia „ulepszenie” na „środki trwałe” w ujęciu ustawy o VAT wydaje się nieuprawnione.