- całokształtu prowadzonej działalności;
- sytuacji, w której doszło do ubytków (ubytki naturalne, zdarzenia losowe, klęski żywiołowe);
- formy udokumentowania strat, np. protokół opisujący zdarzenie, jego datę, przyczynę, dokładne obliczenie wielkości straty, protokół policji w przypadku kradzieży bądź zgłoszenia szkody w zakładzie ubezpieczeń.
[srodtytul]Nie dbałeś, masz kłopoty[/srodtytul]
Podatnicy powinni mieć na uwadze, że nie mogą automatycznie zaliczać do kosztów podatkowych każdej poniesionej straty. Nie można zaliczać do kosztów podatkowych strat, które są następstwem niewłaściwego lub nieracjonalnego działania podatnika. Wskazuje na to orzecznictwo sądowe. Na przykład w wyroku [b]Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2007 r. (I SA/Gd 114/2007)[/b] sąd stwierdził, że podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów straty wywołanej tylko i wyłącznie z jego winy, a wynikającej z zaniedbań, których racjonalnie działający podmiot gospodarczy nie popełniłby.
W przypadku kradzieży uznaje się, że tylko kradzież powstała na skutek zdarzeń nieprzewidywalnych, nie do uniknięcia, można uznać za zdarzenie losowe, które uzasadnia zaliczenie powstałej straty w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Nie można uznać za zdarzenie losowe kradzieży środków obrotowych nienależycie zabezpieczonych. Organy podatkowe przyjmują, że pieniądze uznaje się za należycie zabezpieczone, jeśli przedsiębiorca w celu ich ochrony przed kradzieżą przestrzegał wymagań określonych między innymi w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=77299]rozporządzeniu ministra spraw wewnętrznych i administracji z 14 października 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (DzU nr 129, poz. 858)[/link].