[b]Wynika tak z interpretacji Izby Skarbowej w Poznaniu z 14 stycznia 2009 r. (ILPB3/423-686/08-3/KS).[/b]
O możliwość zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych zapytała spółka, która zamierza jeździć własnym transportem po materiały do produkcji za granicę oraz poza województwo dolnośląskie. Kierowca, który będzie wysyłany po towar, ma w umowie o pracę zapisane jako miejsce wykonywania pracy województwo dolnośląskie. Spółka pytała, czy prawidłowo postępuje, traktując takie wyjazdy (czyli poza województwo dolnośląskie oraz poza granice kraju) jako podróż służbową. Zastanawiała się też, czy może zaliczyć wypłacone diety do kosztów uzyskania przychodów?
Zdaniem spółki wyjazd kierowcy poza granice kraju oraz poza województwo dolnośląskie stanowić będzie podróż służbową, bo w umowie o pracę kierowca ma zapisane, że jego miejscem pracy są granice województwa dolnośląskiego. Tym samym kierowcy należy się nieopodatkowana dieta, którą spółka może uznać jako koszt uzyskania przychodu.
Izba skarbowa zaakceptowała tę argumentację. Stwierdziła, że kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Zaliczenie jednak danego wydatku do kosztów podatkowych uzależnione jest od tego, czy nie mieści się on w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (zawiera je art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 23 ust. 1 ustawy o PIT).
Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów dla celów podatkowych ustawodawca nie wymienia poniesionych przez pracodawcę na diety bądź z innego tytułu w związku z odbywaniem podróży służbowych pracowników.
