Firmie nie zawsze uda się uzyskać ulgę w zapłacie podatku

Organy podatkowe decyzję o umorzeniu zaległości podatkowej podejmują w ramach tzw. uznania administracyjnego. Nie oznacza to jednak, że ich rozstrzygnięcia mogą być dowolne. Powinny być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy organ podatkowy ocenia na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego.

W tej sprawie tak się nie stało. Zdaniem sądu organ podatkowy powinien w pierwszej kolejności ustalić wysokość zaległości podatkowej podatnika, po to aby właściwie ocenić ewentualne wystąpienie jednej z przesłanek zastosowania ulgi, tj. ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.

W orzecznictwie „ważny interes podatnika” definiuje się jako sytuację, gdy z powodu nadzwyczajnych losowych przypadków podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Przykładowo podawana jest tu utrata możliwości zarobkowania, utrata losowa majątku (np. [b]wyrok NSA z 22 kwietnia 1999 r., SA/Sz 850/98)[/b]. Prawidłowa ocena okoliczności wystąpienia przesłanki „ważnego interesu podatnika” wymaga przeprowadzenia dokładnej analizy sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskującego o zastosowanie ulgi podatkowej. Umorzenie zaległości podatkowych będzie uzasadnione w takich przypadkach, które spowodowane zostały działaniem czynników, na które podatnik nie miał wpływu i które są niezależne od sposobu jego postępowania.

[wyimek]Nie można poprzez stosowanie zasady powszechności opodatkowania i egzekwowanie podatku doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia społecznego i indywidualnego[/wyimek]

Kolejna przesłanka, a więc istnienie „interesu publicznego”, nakazuje mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub danej społeczności lokalnej, takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej, sprawność działania aparatu państwowego itp.