– Prowadzę działalność gospodarczą w zakresie turystyki i wypoczynku. Opłacam składkę w związku z dobrowolną przynależnością do Polskiej Organizacji Turystycznej oraz Polskiej Izby Turystyki, a także regionalnej i lokalnej organizacji turystycznej. Czy mogę zaliczyć wydatki na składki do tych organizacji do kosztów uzyskania przychodu?
– pyta czytelnik DF.
Niestety, nie wszystkie. Z przepisów ustaw podatkowych (ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – dalej ustawa o CIT, oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustawa o PIT) wynika, że do kosztów podatkowych nie można zaliczyć składek na rzecz organizacji, do których przynależność przedsiębiorcy nie jest obowiązkowa (a więc jest dobrowolna). Od zasady tej przewidziane są jednak wyjątki.
Po pierwsze, przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji mogą zaliczyć do kosztów podatkowych wpłaty na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej (art. 23 ust. 1 pkt 30 lit. a ustawy o PIT). Przy czym, zgodnie z § 1 rozporządzenia ministra finansów z 7 marca 2000 r. w sprawie określenia maksymalnej wysokości wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, uznawanej za koszt uzyskania przychodów (DzU nr 17, poz. 217), maksymalna wysokość tych wpłat, uznawana za koszt uzyskania przychodów, wynosi 0,05 proc. przychodu uzyskanego przez podatnika z działalności gospodarczej w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji w roku podatkowym, w którym jest dokonywana wpłata. Zatem wpłaty na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej w części przekraczającej tę kwotę nie mogą być zaliczone do kosztów.
Możliwość zaliczenia płaconych składek do kosztów mają też podatnicy, niezależnie od tego, jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzą, należący do organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, które działają na podstawie odrębnych ustaw (np. ustawy o rzemiośle, o izbach gospodarczych czy o samorządzie zawodowym niektórych przedsiębiorców). W tym jednak wypadku, podobnie jak wcześniej, składki mogą być kosztem tylko do pewnej wysokości (art. 23 ust. 1 pkt 30 lit. b ustawy o PIT oraz art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy o CIT).
