Nadwyżka kosztów finansowania dłużnego - jak obliczyć

Tak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 września 2018 r. (0111-KDIB1-3.4010. 379.2018.1.APO).

Czytaj także: Rozliczanie kosztów finansowania dłużnego - są problemy

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek poza systemem bankowym osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, na zasadach określonych w ustawie o kredycie konsumenckim. W związku z tym uzyskuje różnego rodzaju przychody, obejmujące otrzymane od pożyczkobiorców:

- prowizję przygotowawczą – opłatę za uruchomienie finansowania, rozpatrzenie wniosku o udzielenie pożyczki, ocenę zdolności kredytowej, a także przygotowanie, doręczenie i podpisanie umowy pożyczki;

- prowizję administracyjną – opłatę za obsługę pożyczki, utrzymanie baz danych zgodnie z obowiązującymi przepisami, a także poniesione ryzyko;

- odsetki umowne – naliczone od całkowitej kwoty pożyczki, pobierane za cały okres trwania umowy;

- odsetki karne za opóźnienie – pobierane w przypadku braku spłaty pożyczki wraz z należnymi odsetkami i prowizjami w terminie.

Ponadto podatnik podkreślił, że powyższe sumy mają na celu pokrycie ponoszonych przez niego kosztów związanych z udzieleniem finansowania pożyczkobiorcy i możliwością korzystania przez pożyczkobiorcę z udzielonego finansowania. Prowizja przygotowawcza oraz prowizja administracyjna należne są w całości w momencie zawarcia umowy pożyczki i płatne są w równych częściach, w terminach wymagalności każdej z rat spłaty pożyczki.

Na tle tak przestawionych faktów spółka zadała pytanie o prawidłowość wskazanego przez siebie stanowiska, zgodnie z którym w celu obliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 i 3 ustawy o CIT, może uwzględniać w przychodach o charakterze odsetkowym podlegające opodatkowaniu w roku podatkowym wskazane powyżej odsetki umowne, w tym odsetki karne za opóźnienie oraz prowizję przygotowawczą, a także prowizję administracyjną.

Na poparcie swojego stanowiska spółka wskazała, że zgodnie z art. 15c ust. 13 ustawy o CIT do przychodów o charakterze odsetkowym należy zaliczyć, poza odsetkami, przychody, które spełniają łącznie dwa warunki: są ekonomicznie równoważne odsetkom, tj. stanowią wynagrodzenie należne podatnikowi za udzielenie finansowania oraz korzystanie z finansowania przez podmiot, któremu zostało ono udzielone, oraz odpowiadają kosztom finansowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT. Zgodnie z powyższą zasadą, przychodami o charakterze odsetkowym będą przykładowo premie, prowizje i inne opłaty związane z udzielonym przez pożyczkodawcę lub kredytodawcę finansowaniem, odsetkowa część raty leasingowej (należna leasingodawcy), kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz opłaty związane z zabezpieczeniem pożyczek i kredytów, w tym opłaty wynikające z pochodnych instrumentów finansowych.

Zdaniem podatnika, otrzymywane przez niego odsetki umowne, odsetki karne za opóźnienie, prowizja przygotowawcza oraz prowizja administracyjna spełniają powyższe przesłanki.