Wątpliwości na korzyść podatnika od 1 stycznia 2016

Przegląd zmian w ordynacji podatkowej, które zaczną obowiązywać w przyszłym roku, wypada zacząć od zmiany wprawdzie nie najobszerniejszej, lecz uznawanej w powszechnym odbiorze za najbardziej istotną. Mowa rzecz jasna o wprowadzeniu zasady in dubio pro tributario, czyli zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika, co zostało zrealizowane poprzez dodanie do ordynacji podatkowej art. 2a. Zmiana ta przez wielu uznawana była za konieczną, mającą na celu wprowadzenie właściwych relacji na linii podatnik – organy podatkowe. Nie sposób nie zgodzić się z tym, że przepis ten wychodzi z prawidłowych założeń: jeśli dana regulacja jest niejasna, to podatnik, jako strona słabsza, nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji takich niejasności. Dodatkowym motywem, jaki przyświecał wprowadzeniu omawianego przepisu była praktyka organów podatkowych. Bez trudu można bowiem wskazać wiele sytuacji, w których organy podatkowe interpretowały dany przepis w określony, korzystny z punktu widzenia interesów fiskusa sposób, po czym orzecznictwo sądów administracyjnych przyjmowało jednolicie całkowicie odmienną wykładnię tego przepisu. A zatem regulacja, która zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2016 r., jest potrzebna. Pytanie, czy we wprowadzonym kształcie spełni pokładane w niej nadzieje.