Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 10 października 2014 r. (I SA/Wr 1673/14).
Stan faktyczny
W listopadzie 2013 r. podatnik złożył wniosek o interpretację przepisów ustawy o PIT. Wyjaśnił, że od października 2013 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jednym z jej podstawowych profilów jest świadczenie usług prawnych. Obecnie, na potrzeby swojej firmy przedsiębiorca wykorzystuje samochód osobowy będący jego własnością. Samochód został nabyty w maju 2013 r. Podatnik zamierza wykorzystywać go jedynie przez krótki czas (krótszy niż rok). W związku z tym nie planuje zaliczać auta do środków trwałych i amortyzować (choć będzie on stanowić składnik majątku firmy). Chce go jednak zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu jednorazowo, według ceny nabycia z maja 2013 r. Samochód osobowy po wycofaniu z działalności gospodarczej nie będzie służył do celów gospodarczych.
Fiskus odpowiedział, że jeżeli przedsiębiorca dla samochodu osobowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności określi okres używania krótszy niż rok i nie zaliczy go do środków trwałych, to wydatek poniesiony na jego zakup może ująć bezpośrednio w kosztach. Natomiast jeżeli po upływie roku samochód będzie nadal użytkowany dla celów działalności gospodarczej, to zastosowanie znajdzie art. 22e ustawy o PIT. W ocenie urzędników podatnik, który wydatek na zakup składnika majątku zużywającego się stopniowo zaliczy jednorazowo do kosztów ze względu na jego przewidywany okres używania krótszy niż rok, a następnie przed upływem roku wycofa go z działalności gospodarczej, jest zobowiązany skorygować koszty o całą uprzednio zaliczoną do nich kwotę.
Rozstrzygnięcie
Przedsiębiorca zaskarżył interpretację, ale Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał rację skarbówce. Sąd zauważył, że ustawa o PIT dopuszcza możliwość zaliczenia bezpośrednio do kosztów wydatków na nabycie składnika majątku o wartości przekraczającej 3500 zł. Oczywiście, jeżeli przewidywany przez podatnika okres użytkowania tego składnika nie przekroczy 12 miesięcy. Zdaniem WSA fiskus prawidłowo stwierdził, że skarżący będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całość wydatków poniesionych na zakup samochodu osobowego. Jednak miał też rację co do skutków późniejszego wycofania samochodu osobowego z działalności gospodarczej wykorzystywanego w tej działalności przez okres krótszy niż 12 miesięcy (niebędącego środkiem trwałym) i używania go w innych celach. Taka sytuacja – w ocenie sędziów – powoduje bowiem, że zaliczone do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup samochodu powinny być pomniejszone o całą kwotę uprzednio zaliczoną w koszty (art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o PIT).
Zdaniem sądu z art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o PIT nie wynika, aby obowiązek pomniejszenia kosztów dotyczył tylko sytuacji, gdy składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej w okresie pierwszego roku ich używania. Taki obowiązek spoczywa również na podatniku, który wykorzystuje takie składniki dla celów prowadzonej działalności gospodarczej przez okres krótszy niż rok, a następnie składniki te służą jego celom osobistym.
